อากาศปีนี้ฮ้อนอีหลี น้ำในแม่น้ำลำคลอง หนองบึงแห้งขอด โขง ชี มูล กะบ่เว้นคือกัน หลายๆ บ่อนบ่ต้องใช้เฮือพายแม่นหย่างข้วมได้โลด ซ่อยๆ กันเด้อพี่น้อง ใช้น้ำให้ประหยัด ให้ม้มแล้งปีนี้จักฝนสิมาไวบ่ คันแม่นยามสงกรานต์ปีนี้กะเอาพอปะพรมกันให้ซุ่มเย็นกะพอ อย่าสิสาดใส่กันหลายมันเปลืองน้ำ เฮาหันกลับมาอนุรักษ์วัฒนธรรมพื้นบ้านดั้งเดิมเฮาเบิ่งแหน่

ในสมัยรุ่นพ่อแม่ย้อนไปหาปู่สังกะสาย่าสังกะสีพุ้น ยามสงกรานต์เพิ่นสิพากันไปสรงน้ำพระพุทธรูปกัน ถ้ามีพระสงฆ์องค์ใดอยู่ในร่มกาสาวพัตร์ ประพฤติดี ปฏิบัติชอบ มีผู้คนยกย่องสรรเสริญเป็นผู้ที่ครองธรรม ชาวบ้านกะสิพากันตั้งกองหด (รดน้ำ) พระสงฆ์ผู้เจริญนั่น (อ่านเพิ่มเติมเรื่องนี้) หลังพิธีการก็จะมีการรดน้ำขอพรผู้ใหญ่ในหมู่บ้าน ต่อจากนั้นกะสิเป็นการละเล่นของหนุ่มสาว ในการรดน้ำขอความฮักแพงกัน บ่ได้สาดน้ำเอาเป็นเอาตายแบบสมัยนี้ดอก จักแม่นหยัง… ฮ้ายกว่าสงคราม นอกจากความรุนแรงในการสาดน้ำแล้ว สมัยนี้ยังลวนลามล่วงเกิน ฉวยโอกาส กระทำย่ำยีต่อผู้อ่อนแอกว่า นี่มันบ่แม่นวัฒนธรรมของคนโบฮาณดอก ควรสิเลิกกันได้แล้ว อ่านเนื้อหาเพิ่มเติม »

เสียงแคนจากแมนชั่น

ได้ฟังเสียงเพลงนี้ยามใด๋กะคึดฮอดบ้านเฮาสู่เถื่อ คนไกลบ้านไปเฮ็ดเวียกเฮ็ดงานในเมืองหลวงกะมีหลาย เป็นลูกจ้างเขา หนักเอาเบาสู้ เพื่ออนาคต อาศัยแต่ฟ้าฝนบ้านเฮากะบ่เป็นใจคือเก่า เพลงนี้แต่งโดย วีระ สุดสังข์ ครูและกวีแห่งภาคอีสาน ขับร้องโดย ไหมไทย ใจตะวัน

ฟัง “เสียงแคนจากแมนชั่น” แล้วซึ้งหลายๆ ครับ คึดฮอดบ้าน คึดฮอดแกงอ่อม ป่นปลา ตำบักหุ่ง โอย…..

อ่านเนื้อหาเพิ่มเติม »