คลังเก็บป้ายกำกับ: คึดฮอดบ้าน

ลาทีปีเก่า ๒๕๖๐

ายใจถิ่มไปอีกหนึ่งปี ผู้ลางคนสาบถสาบานว่าสิเฮ็ดนั่น เฮ็ดนี่ จนสิเบิดปีแล้วกะยังบ่ทันได้เฮ็ดอีหยัง อายเจ้าของบ่หน่อ เหอๆ บ่มีไผฮู้ บ่มีไผเห็น เทวดา นางฟ้า กะบ่ทวง แต่มันกะสิอยู่ในใจนี่หล่ะ ปีหน้า 2561 กะอย่าสิไปสาบถสาบานเพิ่มอีก ไปเฮ็ดอันเก่าให้มันแล้วก่อนน้อพี่น้อง อย่าสิถามว่า จ่มให้ไผ จ่มให้เจ้าของนี่หละ หึหึ…

ใกล้สิเบิดปี 2560 แล้ว ปี 2561 กะขอให้โชคให้หมาน ผ่านพ้นไปหม่อนๆ เด้อพี่น้องเอย อยู่ดีมีแฮงสู่ผู้สู่คน อย่าสิไปหวังแต่สิถืกลอตเตอรี่ 30 ล้านคือเผิ่นเด้อ มันสินอนบ่หลับย้านเขาลัก ญาติพี่น้องบ่เคยพ้อกันหลายปี เป็นสิบพุ้นละแหม่ กะสิมาทวงบุญคุณ มึงจำกูบ่ได้บ้อเคยอุ้มเคยป้อนเข้ามึงแต่น้อย พะนะ! กูละงึดคันบ่ถืกหวยรวยเบอร์ทุกข์ๆ นี่บ่มีพี่มีน้องน้อ…

อ่านเพิ่มเติม

ลมหนาววอยวอยมาแล้ว

มาแล้วครับลมหนาวปีนี้ เริ่มตั้งแต่สิ้นตุลาคม พอเริ่มเข้าพฤศจิกายนลมหนาวพัดวอยวอยมาใส่ให้หัวใจหนุ่มสาวไร้คู่แบบทิดหมูสั่นสะท้านจนได้ครับ เพราะความกดอากาศเย็นพัดพาดผ่านลงมาจากทางเมืองจีนลงใต้สู่แผ่นดินลาว ภาคเหนือและอีสานของเฮา มื้อที่กำลังเขียนบทความนี่ที่กระท่อมน้อยฮิมมูลของทิดหมูอยู่ที่ 21 องศาเซลเซียสตอนค่อนสิแจ้ง ตอนนี้ใกล้เพลกะประมรณ 24 องศา แล้วยังมีฝนตกรินลงมาปรอยๆ อีก หนาวหัวใจคัก

อ่านเพิ่มเติม

ซับน้ำตาอีสาน

นตกลงมาครานี้จากฤทธิ์พายุ “เซินกา” เล่นเอาน้ำตาอีสานรินร่วงมากกว่าน้ำที่ไหลมาท่วม โดยเฉพาะพี่น้องชาวสกลนคร และจังหวัดใกล้เคียงที่มีผลกระทบต่อเนื่องมาเป็นลูกโซ่ ทั้งลุ่มน้ำมูล ชี สงคราม และน้ำโขง ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกท่านนะครับ ที่อยู่ทางตอนใต้การระบายน้ำก็อย่าชะล่าใจ แบบ้านอีสานใต้ถุนสูงๆ เดิมๆ นี่มันภูมิปัญญาไทยของบรรพบุรุษเราโดยแท้ พอสมัยใหม่บ้านปูนชั้นเดียวมาฮิตก็เลยท่วมจนมิดหลังคากัน

เฮือนอีสานดั้งเดิมใต้ถุนสูงกันน้ำท่วมได้ดี ใช้ประโยชน์ได้เยอะ

อ่านเพิ่มเติม

วิญญาณอีสาน

จอคำถามว่า “เจ้าเป็นคนอีสานอีหลีบ่ อ้ายแอดมิน” สิตอบจั่งใด๋น้อจั่งสิเชื่อกันบาดนี่ แอดมินเกิดบ้านนอกครับ แม่ว่าทำคลอดโดยหมอตำแย ในหมู่บ้านหนึ่งในอำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี (เมืองดอกบัว) ฮ่ำเฮียนชั้นประถม 1-4 ในหมู่บ้าน (ตามประวัติที่พอจดจำได้ ดื้อหลาย ใช้กระดานชนวนเปลืองขนาด ย้อนว่าตีกันกับหมู่แล้วมันแตกตอนถืกหัวหมู่ประจำ ถืกคุณครูประจำชั้นบิดไส้ประจำ และถืกลงโทษให้ถอนดอกบักหญ้าออกจากขาส่งให้คุณครูเพื่อลบล้างควมผิด) บ้านนอกพอบ่ครับ เหอๆๆ…

จากนั้นมา ปู่เห็นว่าเฮียนอยู่บ้านนอกคือสิบ่รอดเป็นนักเลง เลยส่งมาเฮียนโรงเรียนเทศบาลในเมือง จั่งฉายแววคนเฮียนดีเฮียนเก่ง สอบได้ทุนเป็นประจำจนจบชั้น มัธยมต้น ทางบ้านอยากให้เป็นครูเลยไปสอบเข้าเรียนที่ วิทยาลัยครูอุบลราชธานี (ชื่อในสมัยนั้น) จบชั้น ป.กศ.สูง ไปสอบเป็นครูได้ตั้งแต่สมัยประชาธิปไตยเบ่งบาน อยู่นาน 30 กว่าปี จนเกษียณอายุมาจ่มอยู่บ้านนี่หละ

อ่านเพิ่มเติม

คำฝากจากแม่

สมัยนี้หนุ่มสาวบ้านเฮาต่างกะหันหลังให้บ้านเกิด หันหน้าเข้าสู่เมืองหลวง หรือเมืองใหญ่ ไปขายแรงงานกัน ถิ่มให้พ่อ-แม่ ปู่-ย่า ตา-ยาย อยู่เฝ้าบ้าน เฝ้าไฮ่ เฝ้านา หวังว่าลูกหลานสิส่งเงินมาพอให้เลี้ยงชีพ บางคนกะกลับมาปีละเทื่อ หรือสองเถื่อ ยามปีใหม่ สงกรานต์ หรือเข้าพรรษา พากันมาทอดผ้าป่ายามบ้าน แต่บางคนกะไปลับไปลา บ่ส่งขาวคราวกลับมาจักเทื่อ ปล่อยให้ผู้เฒ่าคองถ้าอยู่สู่ยาม

มื้อนี้เลยมีกลอนลำ  : (ลำล่อง) คำฝากจากแม่ โดยศิลปิน : สนธยา กาฬสินธุ์ คำร้อง-ทำนอง : อ. บุญมา สุตะคาน เรียบเรียง-ดนตรี : อ. วาท วาทะศิลป์

อ่านเพิ่มเติม